productveiligheid nanomaterialen

Voor maximale transparantie in communicatie rond nanomaterialen

Eind 2012 evalueerde de Europese Commissie de wetgeving over nanomaterialen. Hoewel de commissie oordeelde dat de huidige regels volstaan om gebruikers te informeren over de risico’s van nanomaterialen, nam ze toch een aantal extra maatregelen. Deze hadden te maken met

  • de verduidelijking van de richtlijnen voor het registreren van nanomaterialen onder REACH (Registration, Evaluation, Authorisation and restriction of CHemicals). Een voorstel in verband met de verduidelijking van de testen in de REACH-bijlagen wordt in de loop van 2015 verwacht. In de tussentijd werkt ECHA (European Chemicals Agency) aan de aanpassing van de guidance documenten met het oog op de registraties in 2018.
  • nog meer transparantie in verband met de beschikbare informatie over nanomaterialen. De Europese Commissie hield in 2014 een publieke consultatie over de mogelijke beleidsopties. Het finale besluit hierover is nog niet beschikbaar, maar wordt in 2015 verwacht.

Het was in oktober 2011 dat nanomaterialen voor het eerst door de Europese Commissie gedefinieerd werden. Het betreft de aanbeveling 2011/696. De toenmalige definitie wordt momenteel echter geëvalueerd door het Joint Research Centre (JRC).

Wat zijn de belangrijkste uitdagingen?

  • identificeren van aanvaarde en gevalideerde methodes en middelen waarmee nanomaterialen kunnen opgespoord en geanalyseerd worden;
  • verfijnen van methodes waarmee geëvalueerd kan worden in welke mate men aan nanomaterialen blootgesteld werd;
  • aanvullen van bestaande informatie over de gevaren die nanomaterialen met zich mee kunnen brengen maar ook over de indeling, etikettering en verpakking (CLP)

In het kader van deze uitdagingen werkt de chemische industrie mee aan verschillende onderzoeksprojecten van onder andere de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO).

essenscia pleit voor aanpak op EU-niveau

Nanotechnologie en nanomaterialen bieden oplossingen voor heel wat wereldwijde vraagstukken zoals duurzame energievoorziening, volksgezondheid en watervoorziening. Maar binnen de samenleving leeft er heel wat twijfel over de veiligheid van deze materialen.

Nanomaterialen zijn nochtans zoals andere stoffen. Sommige materialen zijn toxisch, andere niet. Daarom moeten deze stoffen geregistreerd worden onder REACH. Daarom is er nood aan een veiligheidsinformatieblad en zijn er specifieke procedures nodig bij de indeling en etikettering van gevaarlijke nanomaterialen.

Enkele Europese lidstaten – zoals België – implementeerden reeds een verplichte registratie van nanomaterialen. essenscia is van oordeel dat de nood aan transparantie eerder een Europese aanpak vereist. Op die manier vermijd je immers interpretatieproblemen tussen de lidstaten en een verstoorde markt.

De verplichte Belgische registratie komt hierop neer: stoffen in nanoparticulaire toestand die op de Belgische markt worden gebracht, moeten voor 1 januari 2016 online geregistreerd worden in het nationaal register. Mengsels die stoffen in nanoparticulaire toestand bevatten, moeten tegen 1 januari 2017 geregistreerd worden. Registranten zijn verplicht dit Belgisch registratienummer aan hun professionele klanten te communiceren.

De volledige evaluatie van de Europese Commissie over de wetgeving rond nanomaterialen is beschikbaar via de volgende website: www.eur-lex.europa.eu.